زخم بورولی (Buruli ulcer)
دسته‌بندی: باکتریایی
عامل بیماری‌زا: باکتری مایکوباکتریوم اولسرانس (Mycobacterium ulcerans)
خانواده: مایکوباکتریاسه Mycobacteriaceae
رده: اکتینوباکتریا (سرده: مایکوباکتریوم) Actinobacteria (Genus: Mycobacterium)
زخم بورولی یک بیماری عفونی پوستی ناتوان‌کننده مزمن و تخریب‌کننده بافت است که توسط مایکوباکتریوم اولسرانس (سومین مایکوباکتریوم بیماری‌زای شایع در انسان پس از سل و جذام) ایجاد می‌شود و در مناطق روستایی مرطوب و باتلاقی آفریقای غربی و استرالیا بومی است. این باکتری توکسین لیپیدی منحصربه‌فردی به نام «مایکولاکتون» (Mycolactone) تولید می‌کند که هم خاصیت سرکوب ایمنی و هم خاصیت تخریب عروقی و مرگ سلولی دارد. بیماری به صورت یک ندول زیرجلدی سفت بدون درد، پلاک یا ادم گسترده آغاز شده و سپس با نکروز وسیع لایه‌های چربی زیرپوست، به یک زخم عمیق با لبه‌های معلق و شیارخورده (Undermined edges) و بستر نکروتیک تبدیل می‌شود. از آنجا که مایکولاکتون پایانه‌های عصبی را نیز از بین می‌برد، حتی زخم‌های بزرگ بدون درد هستند که این امر مراجعه بیمار را به تاخیر می‌اندازد. درمان دارویی با ریفامپین و کلاریترومایسین به مدت ۸ هفته مانع پیشرفت و نیاز به جراحی‌های وسیع و قطع عضو می‌شود.